17.45 (Cerpen Horor Sunda)
Dimimitian soré di kelas anu sepi aya budak gagah tur gagah ngaranna Nurul Fajr anu keur piket kelas, tapi hiji poé aya nu ngagorowok ka arah kamar mandi.
"Aranjeun, percanten ka abdi! Upami anjeun nguping aya anu nelepon nalika anjeun leumpang di koridor caket kamar mandi. Ulah katéwak." Lenra nutupan sabagian beungeutna ku notebook nu ditutupan coklat poék. "Kuring ngadangu yén sumanget Aurel, budak kelas 11,4 anu 2 taun ka pengker mutuskeun bunuh diri di kamar mandi sakola, kusabab depresi.
Ratih ukur ngegeleng sanggeus ngadéngé caritaan aheng Lenra. "Anjeun masih percaya yén kiwari?"
“Len, awas Lo. Teu sopan pisan mun nyebut kakel ngan ukur ngaran, bakal angker tuluy nyaho kumaha rasana."
Halisna berkerut, Nofal teu boga pikiran, jeung Lenra ngabantah. Samentara éta, Fajr kaciri hayang langsung nyobaan, sabab cangcaya kana gosip anu karék dicaritakeun ku Lenra. "Buktikeun ka abdi."
Lenra seuri jahat, sabalikna Ratih jeung Nofal reuwas lantaran Fajr ngadadak hayang nguji kawani. "Engke lulus sakola, jam 17.45. geus sepi."
"Muhun, tapi anjeun teu balik ka imah."
"Geus pengecut, cenah menta bukti." Nofal ngacungkeun jempol ka Fajr, "Teu menta bukti, Tih?" sambungna, ka Ratih unggeuk. Fajr ngacungkeun dahi, nyokot bukuna nu ngagolér dina méja Lenra, tuluy neuteup ka jauh.Ninggalkeun batur-baturna nu semu seuri. "Babaturan anu teu satia, sadayana."
"Fajr, ceuk jelema, tong nangtung hareupeun kamar mandi di koridor tukang, bakal kabawa ku setan!" Nofal seuri bari ngadéngé panyeluk Ratih.
Tong ngarérét kana pépéling Ratih. "Leres? Abdi henteu percanten dugi ka kuring ningali éta sorangan."
"Coba waé, bandel pisan mun dicaritakeun." Lena nyengir kesal.
***
Nofal, Lenra, jeung Ratih ningali ti kajauhan. Aranjeunna ngantepkeun Fajr nyalira. "Anjeunna bener-bener gagabah," reuwas Lenra.
Nofal ngagebeg, samemeh sora hapé disada. "Kuring kudu balik," pokna sanggeus maca sms ti indungna.
"Jadi naon anu urang pigawé?" tanya Ratih.
"Muhun, antosan di dieu anjeun. Ninggalkeun Subuh di dinya." Nofal nyimpen hapé kana saku, tuluy ngagorowok Fajr pikeun pamitan. Tapi tibatan ngajawab, Fajr jempé siga teu ngadéngé nanaon. Nofal nu nyangka meureun sobatna teu ngadéngé manéhna ngan ngahuleng.
"Kuring balik, Len, Tih," pamit. "Itu Fajr, mun teu kadéngé, ngan gogorowokan."
Tepat 15 menit sanggeus Nofal indit, Lenra jeung Ratih ngarasa aya nu anéh ngeunaan Fajr—babaturanana.Fajr teu ngomong naon-naon malah nelepon duaan.
“Len, tos poek. Abdi sieun." Ratih neuteup kana jandéla beulah kénca. "Éta fajr téh teu kasurupan, nya."
Ngadéngé omongan Ratih, Lenra jadi merinding. "Ulah sieun, Tih."
Brack!
Lenra jeung Ratih ngadadak reuwas. Aranjeunna lesot tina shock. "Len, sigana urang kedah uih deui." Ratih nyoba-nyoba ngarampa hapéna nu murag di handap, tapi teu néwak hapé, Ratih ngarebut nu anéh.
Késang tiis ngeclak. Lenra jeung Ratih nyoba-nyoba nahan napas, utamana sanggeus ningali Subuh geus euweuh di koridor. "Ch, urang kudu balik ayeuna." Lenra neuteup ka Ratih, "Ratih, leungeun saha nu dicekel?"
Duanana spontan melong ka handap. Leungeun budak awéwé getihan, ngagolér gigireun suku Ratih. “Aaaaaa!” aranjeunna ngagorowok sakaligus.
“Ratih, lumpat!” Lenra nanggeuy pigeulang Ratih nu masih reuwas, lumpat ka arah gerbang sagancangna.
“Len, Fajr!”
Bodoran jeung Fajr, Lenra teu maliré kana omongan Ratih. Di sisi séjén manéhna ogé nyoba nelepon Nofal anu teu kudu jauh.
“Lénra, Fajr!” Deui, Ratih nyoba ngabejaan Lenra.
"Hayu urang kaluar d-"
"Fajr ngarayap dina témbok!"
Brack!
Duanana murag, nabrak awak batur. "Nofal!"
Lenra jeung Ratih oyag-oyag, ningali Subuh ayeuna, beuki sieun. Nofal malah teu bisa kaluar.
"Aranjeun teu kedah kacau!" Sentak kaluar tina sungut Fajr, panonna mimiti beureum. "Tong manggihan deui!"
Ratih nyekel leungeun Lenra pageuh, sedengkeun Fajr nu siga kasurupan sumanget Aurel—mahasiswa nu bunuh diri—katingalina beuki teu normal.
Fajr seuri nyaring, sorana ngagema ngaliwatan koridor. Manéhna beuki deukeut ka Nofal, Lenra, jeung Ratih.
“Aduh!”
Gorowok ogé kadéngé. Fajr ngegeleng gancang. "Bingong!" Leungeunna nyekel suku Lenra.
“Geus, hampura urang!”
Deui-deui Fajr geleng-geleng, mimiti ngareret suku Lenra, tuluy Ratih jeung Nofal. "Anjeun kedah sumping!"
Komentar
Posting Komentar